โคลงสี่... เวทนา

  เวทนาพารุ่มร้อน           สุขครา ทุกข์ครา
พบสิ่งชอบใจมา              อิ่มไซร้
กระทบสิ่งขัดตา              หมองขุ่น
สงบหามีได้                     เหตุยึดตัวตน

  พุทธองค์ทรงบ่งชี้         บอกทาง
สติปัฏฐานวาง                สั่งไว้
ปฏิบัติสายกลาง             ตามตรึก เวทนา
จึงหน่ายถือค่าไร้            ใดล้วนอนัตตา