ร่อนเร่พเนจร อยู่ต่างแดนแสนห่างไกล
โดดเดี่ยวและเดียวดาย พลัดถิ่นไทยไกลบ้านเกิด
เหน็บหนาวเหงาจับใจ หวังพึ่งใครไร้จุดหมาย
ผู้คนรายรอบกาย แต่หาได้ช่วยเติมเต็ม
หนึ่งปีที่เพิ่มขึ้น หรือทุกนาทีที่แก่ลง
ทุกข์สุขไม่มั่นคง หากรักนั้นนิรันดร
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment